I T C H A Y

More PAPA’s to come daw.. Ngekk!!! WAG!!! Ayoko!!!
Naku, lalo na naman kayong mako-confuse kung ano ba talagang gender ang gusto ko wahaha:)
HOY! Hoy! at HOY!!! BABAE PO AKO!!!
Hindi lang talaga ako girly type..

Eversince naman ganito na ‘ko ka-MATON.. inborn na AMASONA..
Mas komportable akong maging ganito ka-ASTIG..
Siguro magdadalaga din ako..
Magkakaroon din ako ng CRUSH.. Ma-iinlove din ako.. wahaha:)

Sa ngayon, talagang hindi ko pa iniisip ‘yang mga ganyang bagay..
Iba pa ang trip ko sa buhay..

But don’t worry, hahaba din ang buhok ko, sabi ko nga, when the right time comes..

Salamat kay Lord.. I’m still alive.. 2 years ago, akala ko mawawala na ‘ko sa mundo.. e hindi pa pala.. wala pa kasi akong lahi wahaha:)

Wala naman na akong gustong mangyari sa buhay ko.. Gusto ko lang ng bagong laptop.. bagong cellphone.. bagong portable table.. bagong running shoes.. bagong raketa.. bagong krayola wahaha:)

I feel I already got the things I needed to be happy in this life.. I have a not so perfect family, but the fact that I have them is enough.. I have my friends.. bestfriends.. X-boyfriends.. mga kasama sa pakikipag-ungguyan sa kalayaan.. mga kabobo.. mga ugok at ugak kong kainuman.. and I have the kids–my clowns and yes, mentors, too.. I am the teacher but they are the one who taught me the importance of getting close to people and appreciating those who care for you, regarless of what you can do and what you can give..

The kids are my pushers.. From time to time, they are pushing me to excel.. I’ve learned to maximize my life because they inspire me to do so.. Walang sayang na oras at effort.. Every moment with them is an achievement for me..

Siguro kung may isang wish ako ngayon, sana lahat ng batang dumadaan sa kamay ko, lumaking may malinaw na direksyon sa buhay..

Hindi ko naman iwiwish na sana mabago na ang civil status ko hehe:)

Naniniwala naman ako na God has perfect plans for us.. Dadating din ‘yon.. At kung hindi, CELEBRATE!!!

Hindi naman mag-eend of the world kung magiging old maid ako..

Marami naman tayo mga kaibigan..

naisip ko siya the night before T.I.P.. tapos nung lunch break nakita ko siya.. ngek!!! nabigla din ako.. he is still the man i hardly know.. the tall, dark and army.. and the one who once broke my heart.. and messed up my peaceful life.. haha:) but i’ve outgrown those days i was so damn in love with him.. tapos na ‘yon.. ang mga araw ng paggawa ng kalokohan.. bahagi na lang ‘yon ng pagiging bata ko noon..  wala namang hindi nabubura at nababago ang panahon..

sobrang pambabatikos na ang tinatanggap ko sa IBA DIYAN na hindi daw tinatanggap sa heaven ang innocent.. HUH!!! as if naman NBSZ din ako..

busy lang ako.. wahaha:) the right one will come at the right time.. makikita mo bestfriend, HINDI AKO MAGIGING OLD MAID!!!

dapat ba merry ngayon to be merry all the way??? HUH!!!
sasama daw akong BTC from September 25 to 27.. GrRrR.. AYOKO NGA!!! ang hirap kayang gumapang sa putik at matulog sa tent.. gaya nung Rover.. natulog kami sa damo..
tsaka ayoko ng siraan ang plano ko, gusto kong mag-fly-fly ng kite wehehe.. hindi ‘yan joke.. kasi it’s one of the things na i think hindi ko nagawa when i was a kid.. wala lang.. just want to know how it feels..

basta bahala na.. matagal pa naman ‘yon.. MATIGAS NAMAN ANG ULO KO.. according to someone na FEELING magaling pero excuse me, hindi siya uubra sa ‘kin.. mamatay siya sa inis..

all in all, maybe i could spell my life as M-E-R-R-Y.. merry go round.. hehe:) kaya pa!!!
kahit walang cellphone.. (pinamigay ko at sira)
kahit walang internet.. (nandito lang ako sa kapitbahay)
kahit wala ang mga mundong hindi ko naman talaga nahahawakan..
pantay na pantay ang mundong meron lang ako..
happy.. and contented.. yeah, yeah, at peace..

siguro i should thank the kids also.. i owe them each day na may malinaw akong direksiyon sa buhay.. sa kabila ng sakit ng ulo at sakit sa bulsa.. hehe:)

may karapatan pa din naman ako.. at may access pa din ako.. pero siguro, it just came to the point that i’ve learned to let go..
akala ba niya umaasa pa din ako? hindi na.. i am done.. i’ve outgrown the feeling.. dahil kailangan.. to stand again.. to build my world again.. and live again.. and be happy again..
to love and be loved is one of the best feelings in this world.. but some things do not stay the same forever.. kahit na ilaban natin ng ilaban, if it’s meant to end, it would end..

Minsan, we just have to let go the things that only hinder us to grow.. Ang dami kong pinapalagpas dahil sa app ko sa pnp.. Lagi naman akong umiiyak hehe:) Kung hindi underheight, walang quota.. Ang dami pang tsonggong namemeste sa pananahimik ng isip ko..

Pero malaki ang pasasalamat ko sa pnpa, not just for the people I’ve met in ppsc, but also to the experiences that made me.. (and broke me) Madami akong napatunayan sa sarili ko sa mga pagkakataon na nawawala ako sa hagdan ng echague haha:)

Paulit-ulit man akong nabigo, masaya na din ako, ginawa ko naman lahat.. Siguro nga, I am not meant to hold guns.. I am meant for the kids..

Ngayon pirma na lang ang kulang para sa request ko for transfer, hindi na resignation.. hayyyyyy.. (MASAYA NA BA KAYO?) I surrender.. Alam ko na magiging masaya ang mag-jowa na finally, natauhan din ako.. kesa din lagi nila akong pinapagalitan.. susundin ko na lang sila.. BOW! BOW! AMEN! AMEN!

Masyado na kasi akong madaming kalokohang ginagawa.. Ang dami ko pinabayaan.. ‘yung masteral ko, hindi ako nakapag-exam ng finals sa lahat ng subjects na inenroll ko kaya incomplete lahat.. Umabsent ako sa work.. Nagpunta ako ng Pampanga.. Tinetext ako ng mga classmates ko na pumasok na ‘ko pero sabi ko sa sarili ko hindi ko na kaya.. Pati ‘yung sa online training ng DOST.. ‘yung scholarship para sa SpEd.. Ang daming naghahangad ng mga bagay na nasa harap ko lang pero hindi ko pinahalagahan..

Hindi pa naman huli ‘di ba? Tutal nandito na din lang ako, dito ko na lang ibubuhos ang powers ko.. hehe:) Itutuloy ko na lang lahat ng binalewala ko noon.. Baka sakali, malay ko ba, hindi na ko mabigo at masaktan ng paulit-ulit..

LEAD ME LORD:)